* Πολλές φορές το πρωί, που χτυπάω το νες καφέ με το κουτάλι, περιδιαβαίνοντας το σαλόνι αγουροξυπνημένος, βλέπω ένα τσουνάμι να κατευθύνεται κατά πάνω μου, και δεν μπορώ να το πιστέψω. *
Like this:
2 bloggers like this post.
* Πολλές φορές το πρωί, που χτυπάω το νες καφέ με το κουτάλι, περιδιαβαίνοντας το σαλόνι αγουροξυπνημένος, βλέπω ένα τσουνάμι να κατευθύνεται κατά πάνω μου, και δεν μπορώ να το πιστέψω. *
Ιανουαρίου 2, 2012 στις 12:30 μμ |
Λιτό και καταπληκτικό!
Ιανουαρίου 5, 2012 στις 5:25 μμ |
Πολλές φορές το πρωί,
που χτυπάω το νες καφέ με το κουτάλι,
περιδιαβαίνοντας το σαλόνι
αγουροξυπνημένος,
αναρωτιέμαι
ως πότε.
Εύχομαι καλή και αισιόδοξη χρονιά σε όλους. Ας σκεπτόμαστε ότι μέσα στον πανικό και τη μιζέρια που ονομάζεται και ιστορική αναγκαιότητα και εξ’ αιτίας αυτής γεννιούνται τα μεγαλύτερα και λαμπρότερα επιτεύγματα του ανθρώπινου νου. Τουλάχιστον θα ξεμπερδέψουμε οριστικά από τους πνευματικούς λαπάδες της εφηβείας μας. Εξ’ άλλου, αν κλείσετε τα μάτια, και είστε δίκαιοι με το εαυτό σας, οι περισσότεροι θα θέλατε να είχατε ζήσει την γαλλική επανάσταση ή τον Μάη του 68 και όχι την Belle Epoque.
Καλή Χρονιά.
Ιανουαρίου 6, 2012 στις 12:15 μμ |
Σε αγαπώ!!!
Ιανουαρίου 11, 2012 στις 8:51 πμ |
που και να τον χτυπουσες στο κουζινακι μιας θλιβερης δημόσιας υπηρεσίας, διπλα σε ζόμπι συναδέλφους…